Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

ARCHITEKTURA ŚWIECKA

Sprawa mieszkania była zawsze bardzo ważna dla człowieka. Budownictwo świeckie nie powstało w późnym średniowieczu. Z tego jednak okresu datuje się pierwsza poważna znajomość tego budownictwa, jaką mamy od czasów rzymskich. Z drugiej strony, podczas gdy architektura religijna jęst zjawiskiem międzynarodowym, architektura świecka jest faktem narodowym, prawie lokalnym, zmienia się wraz z położeniem geograficznym i strukturą ekonomiczną każdego kraju. Jest to również zjawisko społeczne, ponieważ każda z klas społecznych mieszka inaczej. Zagadnienie jest tak bardzo złożone, że trzeba się ograniczyć do kilku bardzo ogólnych stwierdzeń.

– a) Rozwój potrzeb. Potrzeba leży u podstawy działania ludzkiego, ale potrzeby się zmieniają. W zagadnieniu mieszkania początkowo decydująca była troska o obronność, powoli wygoda upomina się o swoje prawa. Porównajmy trzy wielkie rezydencje panów feudalnych lub królów, ponieważ jedynie oni mogli zapewnić sobie ochronę indywidualną. Zamek w Coucy (1225-1240) jest jedynie surową budowlą obronną, w pałacu papieskim w Awinionie (w. XIV) solidne mury i wysokie wieże chronią piękne sale ozdobione freskami lub tkaninami. W Plessis-lez-Tours (połowa XV w.) elementy obronne stanowią już tylko dekorację, obok budynku rozciąga się ogród, architektura zbliża się do człowieka podobnie jak rzeźba i malarstwo w tym okresie.

– b) Wzrastająca rola bogatego mieszczaństwa. Znaczenie tej klasy w okresie późnego średniowiecza w różnych krajach Europy przejawiło się w szeregu nowych zjawisk w architekturze. Dom bogatego mieszczanina staje się równie ważny jak izamek feudalny: pałac Jacques’a Coeur w Bourges (1443-1451), z budynkami umieszczonymi na czterech bokach podwórza, stanowi już pierwowzór pałaców miejskich z XVI w. Dla wspólnych potrzeb mieszczaństwo wznosi nowe budowle: hale targowe i sale zebrań kupieckich, ratusze i beffrois (wieże obronne). Wreszcie powstanie wielu nowych miast potwierdza miejski charakter cywilizacji europejskiej, zwłaszcza w połudn. Francji (Montauban, Carcassonne) i na pograniczu germańskim i słowiańskim (Frankfurt nad Odrą, Pilzno, Kraków).

– c) Pod względem technicznym stosuje się te same środki, co w architekturze religijnej. Konstrukcja jest ta sama (sklepienie krzyżowo-żebrowe dla pokrywania dużych przestrzeni, strop z widoczną konstrukcją belek dla małych), rozwój dekoracji przebiega podobnie. W XV w. motywy stylu płomienistego (łuk w ośli grzbiet, kontrasty linii krzywych) występują w domach mieszczańskich z tą tylko różnicą, że są one obfitsze i bogatsze w partiach górnych: lukarny są silniej ozdabiane jak okna.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.