Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

ARMENIA I GRUZJA W X WIEKU

Za panowania dynastii Bagratydów (X-XI w.) Armenia przeżywa ponownie okres świetnego rozwoju artystycznego. Tym razem budowle te interesują nas nie tyle ze względu na ich plany, które zresztą rozpowszechniają się bardzo, ile ze względu na zastosowanie nowego elementu konstrukcyjnego o podstawowym znaczeniu: są to krzyżujące się żebra, mocne luki umieszczone pod sklepieniem lub kopułą i rzeczywiście je podpierające. Bardzo jednolita grupa zabytków, w których zastosowano żebra sklepienne, występuje w Armenii od końca X do XIII w. Najstarsze z nich znajdują się w Ani – kaplica Pasterza (druga połowa X w.): mały okrągły budynek, którego dolna kondygnacja sklepiona jest kopułą spoczywającą na sześciu łukach, rozchodzących się promieniście od zwornika: również w Ani kruchta kościoła Sw. Apostołów (połowa XI w.), dwa przęsła, każde pokryte sklepieniem opartym na dwóch skrzyżowanych łukach diagonalnych: w Chochavank (lub Horomos Vank) – mauzoleum (druga połowa XI w.), w którym żebra przecinające się na krzyż opadają tym razem nie ku narożnikom, ale ku środkowi murów bocznych: w Achpat (na północ od Ani) sklepienie kruchty głównego kościoła (ok. r. 1180) spoczywa na ośmiu skrzyżowanych łukach. Wszystkie te łuki o przekroju kwadratowym lub prostokątnym, o solidnej konstrukcji, mają często dużą rozpiętość. W Achpat szerokość łuku wynosi 0,75 m, rozpiętość 11 m 75 cm. Są więc one zupełnie odmienne od żeber zakaukaskich z VII w. i od tych, które spotyka się w IX i X w. pod niektórymi muzułmańskimi kopułami w Hiszpanii lub Persji, a które są jedynie elementami dekoracyjnymi. Przeciwnie, podobne są one do niektórych-najstarszych sklepień krzyżowo-żebrowych w Europie zachodniej, jak np. sklepienie w wieży katedry w Bayeux, w kościele w Cormery, w kruchcie w Moissac, w wieży kościoła S. Aubin w Angers.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.