Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Artyzm Michała Anioła – dalszy opis

Krucyfiks drewniany, który Michał Anioł wykonał dla kościoła S. Spirito we Florencji uważany był za zagubiony, póki H. T h o d e (Frankfurter Zeit., 1 V 1904) nie wysunął poglądu, iż jest to właśnie jeden z krucyfiksów znajdujących się jeszcze obecnie w tymże kościele. Przeciw temu wystąpił przede wszystkim Knapp, op. cit., s. 164 (tabl. 148), datując krucyfiks ten na wiek XVIII. Ch. de Tolnai (JPK, 1933, s. 119) sądzi, że jest to przynajmniej wierna kopia oryginału Michała Anioła, ale uważa, iż ostateczna opinia może być wydana dopiero po zdjęciu grubej warstwy złota pokrywającego rzeźbę.

Eros z Londynu (South Kensington Museum), dyskutowany od dawna, przypisywany był przez F. Kriegsbauma (JKSW., Wiedeń 1929, s. 247) Vincenzo Dantiemu. Płaskorzeźba z Męczeństwem św. Andrzeja (Florencja, Bargello) uważana jest za dzieło Bandinellego przez Thodego, za pracę Niccola Tribolo przez A. E. P o p p (Die Medici-Kapelle, M. Angelo, Monachium 1922, tabl. 130). Ta sama uczona (ibid., s. 171 i tabl. 55) przeprowadza szczegółowy dowód autorstwa Michała Anioła posągu z brązu Apollina zwyciężającego pytona (Paryż, Luwr), co wysuwał już J. Six (GBA, 1, 1921, s. 166).

Grupa Samsona (Bayonne, Muzeum) długi czas wiązana z imieniem Giovanniego da Bologna, została przez Brinckmanna (Belv., 1927, s. 155) określona jako autentyczna praca mistrza, podobnie jak mały model Giuliana da Medici (Edynburg. Nat. Gall. – przez A. E. P o p p (Die Medici-Kapelle, s. 142). Nie dokończona Pieta z Pałacu Barberini w Palestrinie przypisywana była Michałowi Aniołowi przez A. Greniera (GBA, 1, 1907, s. 177) i J. S i x a (GBA, 1, 1921, s. 174): opinię przeciwną wyrażał H. M a c k o w s k y, M. Angeło, Berlin 1908, s. 386.

Dyskusje o podobnym charakterze toczyły się dawniej o różnych innych pracach Michała Anioła, jak Giovannino (Berlin), Śpiący Amor (Turyn, Akademia Nauk), Bachus i Ampelos (Florencja, Uffizi) Umierający Adonis (Florencja, Bargello): sprawa autorstwa tych prac nie była ostatnio podejmowana na nowo.

O Michale Aniele jako architekcie: H. Seldmayer (ZfK, 1934, s. 264) umniejsza rolę mistrza w tej dziedzinie przypisując Pałac Kapitoliński Giacomo della Porta. Podobnie Panofsky (RfK, 1927, 25) i D. F r e y, Michelangelo Studien, przyjmują, iż kopuła bazyliki Św. Piotra, wzniesiona przez Giacoma della Porta, stanowi koncepcję architektoniczną odmienną od tej, do której mógł dojść Michał Anioł. W. Körte (JPK, 1932) idzie jeszcze dalej: zmieniono nie tylko wy- sokość kopuły, ale program architektoniczny całości. Przeciwnie, de T o 1 n a i (JPK, 1930) i L. Beltrami, La cupola vaticana, Citta del Vaticano 1929, przyjmują, że Giacomo della Porta wyciągnął tylko konsekwencje z ostatniego projektu Michała Anioła.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.