Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

BOURDELLE

W historii rzeźby w pierwszej ćwierci XX w. na czoło wysuwa się postać Antoniego Bourdelle?a (1864 – 1929). Sztuka Bourdelle’a pod wszystkimi niemal względami stanowi przeciwieństwo w stosunku do dzieł Rodina. Po krótkim pobycie w École des Beaux Arts w pracowni Fal- guiere’a, Bourdelle był uczniem Rodina: opuścił go wkrótce zorientowawszy się, jak wiele ich dzieli. Pierwiastki myślowe odgrywają o wiele większą rolę w twórczości Bourdelle’a niż u Rodina: każde jego dzieło jest wyrazem uczuęia lub idei o znaczeniu symbolu. Ale w sztuce idea jest niczym, forma wszystkim, a Bourdelle umiał oblec swe idee we wspaniałą formę. Jak Juvenalis czy Wiktor Hugo umieli znaleźć właściwie brzmiące słowo, podobnie Bourdelle ma dar gestu umiejętnie przemawiającego do tłumu: takie są właśnie w jego serii antycznej wygięta w łuk noga Herkulesa jako łucznika (1909), głowa umierającego Centaura, złamana jak łodyga kwiatu. Ma on ponadto zmysł dla rzeźby monumentalnej, przystosowanej do ram architektonicznych (fasada Théâtre des Champs Elysées w Paryżu, 1912, Wiktorie z Pomnika Umarłych z Hartmannswillerskopf), dla wolno stojącej rzeźby w otoczeniu miejskim (pomnik Alveara w Bue- nos-Aires: pomnik Mickiewicza w Paryżu) lub dla rzeźby w rozległym pejzażu (Matka Boska Ofiarna na jednym ze szczytów w Wogezach). Język Eourdelle’a pełen jest form zapożyczonych od archaizmu starożytnego lub średniowiecznego, ale jego namiętny styl jest stylem wielkiego liryka.

Bourdelle jest pod wieloma względami postacią wyjątkową: niemniej nie możemy się do niego ograniczyć, jeśli chcemy scharakteryzować rzeźbę francuską pierwszej ćwierci XX w. Szkoła ta, niesłychanie żywotna, wiąże się raczej z twórczością Rodina. Pragnie ona powrócić do formy klasycznej, a nawet przedklasycznej. Wpływ okresu archaizmu greckiego, znanego coraz lepiej, widoczny jest w twórczości Maillola (1861 -1894), przyjaciela Renoira, o potężnym talencie. Jego sława poza granicami Francji równa jest sławie Rodina. Wpływ ten występuje także u Josepha Bernard (1866 – 1931), subtelnego artysty o delikatnym modelunku i wyrobionym poczuciu rytmu.

Poza granicami Francji wymienimy jedynie Chorwata Ivana Me- stroviéa, którego rozwój artystyczny, rozpoczęty w Wiedniu, zakończył się pod podwójnym wpływem Rodina i Bourdelle’a. Koncepcja jego Świątyni w Kosowie (1911) wywodzi się od Bramy piekła: jest on jednak bliższy Bourdelle’a, dzięki swemu dążeniu do archaicznej stylizacji i dzięki namiętnej gwałtowności.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.