Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Dekoracje stiukowe

Dekoracje stiukowe zdobiły również architekturę pałacową w kręgu tzw. sarmatyzmu oświeconego. Krąg ten tworzyła grupa magnatów na czele z królem Janem, która górowała nad ówczesnym poziomem kulturalnym mas szlachecko-oligarchicz- nych, a przeciwstawiając się upodobaniom sarmackim, w rezydencjach swych hołdowała sztuce charakteryzującej się anty- kizacją treści i klasycyzacją formy. Pod tym względem na czoło wysuwały się dekoracje rzeźbiarskie Wilanowa i pałacu Krasińskich w Warszawie – związane częściowo z osobą najwybitniejszego wówczas w naszym kraju rzeźbiarza – Schliitera.

Andrzej Schliiter, gdańszczanin, o którego twórczości na terenie Berlina była już mowa, młodość swą spędził w Polsce. Około 1683 r. przybył do Warszawy. W latach 1683-1693, z przerwami, dekorował pałac Krasińskich: oprócz szeregu posągów, stanowiących naszczytniki tego pałacu, wykonał dwie płaskorzeźby, wypełniające trójkątne tympanony fasad. Reliefy te mają swoją wymowę na tle ówczesnych stosunków. Jak szlachta polska wierzyła w swe rzekomo sarmackie pochodzenie, tak poszczególni możnowładcy wyprowadzali swą genealogię od postaci „starożytnych”, do czego dawały im pretekst wizerunki i nazwy używanych przez nich herbów. Taką legendę herbową stworzyli sobie Krasińscy. Liwiusz w swych Dziejach od założenia miasta Rzymu (Ab urbe condita) opo- wiada o Marcusie Valeriusie, który zwyciężył w pojedynku wodza Galów z pomocą kruka, co mu zjednało przydomek Corvus (kruk). Ponieważ Krasińscy używali herbu Korwin, stworzyć można było legendę, iż są oni potomkami rzymskiego Corvusa, którego dzieje na zlecenie właściciela pałacu odtworzył Schlüter w postaci reliefów na tympanonach elewacji frontowej (il. 120) i ogrodowej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.