Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Hans Holbein młodszy i Karola Solier de la Morette

Hans Holbein młodszy (1497 – 1543) jest Niemcem właściwie tylko z pochodzenia: urodził się w Augsburgu. Jego kariera była ogólnoeuropejska, a twórczość zupełnie wolna od tradycji narodowej i gotyckiej. W r. 1515, w wieku lat 18 osiada w Bazylei, gdzie maluje predellę ze Zmarłym Chrystusem, o dużych zaletach plastycznych i potężnej sile patosu. Ale wkrótce odkrywa artysta swe właściwe powołanie – malarstwo portretowe. Dziś zdajemy sobie sprawę, jak wiele zawdzięcza on uczniom Leonarda, a zwłaszcza Clouetom: od nich nauczył się wykorzystywać wszystkie możliwości, jakie daje kredka. Ostatecznie osiada on w Londynie jako portrecista wyższych sfer. Maluje przeważnie swe modele w pół- oostaci, jak np. portrety kupca niemieckiego Georga Gisza (1532, Berlin),

Karola Solier de la Morette (Drezno) lub Anny de Cleves (Luwr): najwybitniejszym jego dziełem jest chyba portret Dwóch Ambasadorów w całej postaci (Londyn, Nat. Gall.)- Jeżeli nie dorównuje on Tycjanowi kolorem, przewyższa go potęgą analizy. W gruncie rzeczy sztuka jego stanowi dalszy ciąg zdumiewającej galerii portretów, powstałej na gruncie realizmu flamandzkiego, a rozpoczynającej się od Van Eycka.

Obok tych dwóch mistrzów wymienić należy Altdorfera i Cranacha, należących do szkoły naddunajskiej. Pełny dorobek Albrechta Altdorfera (1480 -1538) został zebrany po raz pierwszy w Monachium w r. 1938. Altdorfer jest równocześnie malarzem i architektem, i silnie italianizujące tła architektoniczne zajmują poczesne miejsce w jego obrazach. Przede wszystkim jest on prawdziwym twórcą pejzażu niemieckiego: walka chmur na niebie towarzyszy w jego twórczości konfliktom ludzi na ziemi. Lucas Cranach (1472 -1553) po okresie pracy w Wiedniu, w latach 1500 –1505 osiadł w Wirtemberdze u boku elektora saskiego, Fryderyka Mądrego. W tym to środowisku kształtuje się reformacja. Cranach zostanie oficjalnym malarzem reformacji wraz z synami Lucasem Cranachern młodszym i Hansem Cranachern, których twórczość trudno odróżnić od twórczości ojca. Poza propagandowym malarstwem protestanckim, w którym poważną rolę odgrywają portrety Lutra i jego żony Katarzyny Bora, repertuar tej rodziny malarzy to przede wszystkim akty, czasem o treści religijnej (Ewa), a najczęściej swawolne lub wyraźnie erotyczne (Wenus, Lukrecja, Sąd Parysa). Należy tu wspomnieć o serii pięknych, kredkowych portretów, przechowywanych w muzeach w Reims i Besançon, szkicach głów lekko podkolorowanych olejno z konturami pociągniętymi na czarno: nie powstydziłby się ich ani Clouet, ani Holbein.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.