Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Kościoły w Konstantynopolu

Wschód. – Z kościołów ufundowanych przez Konstantyna w Konstantynopolu (Św. Zofii, Św. Ireny i Św. Apostołów) – wszystko uległo przeobrażeniom w późniejszych przebudowach. Względnie lepiej jesteśmy /orientowani w budowlach palestyńskich i syryjskich, które, jak się zdaje, stanowią jedno z jego najważniejszych przedsięwzięć. Podobnie jak w Rzymie, spotykamy tu bazyliki i rotundy. Występuje tu jednak połączenie bazyliki i planu centralnego w jeden budynek przeznaczony dla celów kultu, co je różni od budowli rzymskich. W r. 326 Konstantyn wznosi w Jerozolimie na Golgocie obszerny zespół budynków, zawierających w zasadzie dwa kościoły: bazylikę (długi prostokąt kryty drewnianym stropem z półkolistą absydą) i rotundę krytą kopułą, z obiegającą ją pierścieniem nawą boczną. Obydwa kościoły poprzedzało atrium. Rotunda Grobu Sw. będzie wielokrotnie naśladowana: będzie ona powtórzona około r. 375 w rotundzie (ośmiokątnej) Wniebowstąpienia na Górze Olhwnej: odnajdziemy ją w sztuce arabskiej (Kopuła Skalna w Jerozolimie), która ją przekaże Zachodowi w kościołach templariuszy. Bazylika Narodzenia w Betlejem miała ośmiokątną absydę. Jednak bazylika na Górze Oliwnej, bazylika na Cyprze (zbudowana ok. r. 330), bazylika w Damaszku, zamieniona później na meczet Oma jadów, były podobne do bazylik rzymskich. Tak więc wszystkie przestrzenie prostokątne są kryte stropem drewnianym, partie koliste – zasklepione. „Złota katedra“ w Antiochii (r. 331), znana nam jedynie z tekstów i nazywana w nich „oktogonem“, była kryta kopułą.

Dwa wieki, które upłynęły od czasów Konstantyna do Justyniana, stanowią bardzo ważny okres w dziejach architektury chrześcijańskiej. Wiele spośród zabytków tego okresu powtarza typy z epoki Konstantyna: pojawiają się jednak ważne innowacje: a) zastosowanie sklepień w kościołach typu bazylikowego: b) nowe typy planu centralnego, mianowicie krzyż zwykły i krzyż wpisany. Będziemy tu brali pod uwagę – wraz z Azją Przednią (Syria i Azja Mniejsza) i Afryką- jedynie Italię i Bałkany. Ta sama epoka w Europie zachodniej (Hiszpania i Galia) jest okresem sztuki merowińskiej i wizygockiej: ale niewątpliwie w tym okresie nie są to kraje nowatorskie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.