Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

OPÓR PRZECIWKO REALIZMOWI

Przeciwieństwem realizmu jest idealizm i rzeczywiście obserwujemy, jak jeszcze za życia Courbeta pojawia się i kształtuje kierunek świadomie odrzucający podporządkowanie się rzeczywistości, dążący do stworzenia świata malarskiego poza ramami doznania wzrokowego.| Ale odtwarzając historyczny przebieg wypadków, należy przypomnieć, że realizm zderzył się przede wszystkim z siłami i grupami artystów, którzy reprezentowali sztukę oficjalną i uznaną: z klasykami i romantykami. Otóż idealizm również będzie z nimi walczył.

We Francji klasycy są w dalszym ciągu panami Akademii i École des Beaux-Arts. Decydują oni w jury Salonu, który przez długi czas stanowił dla artysty jedyną możliwość kontaktu z publicznością. Absolutna władza Ingresa trwa do r. 1867. Potem dwóch malarzy zapewni kierunkowi klasycyzującemu oficjalną opiekę, która przedłuży istnienie jego aż poza rok 1900: Gleyre (1806 -1874), wynalazca neogreckiego szablonu, a zwłaszcza L. Gérome (1824 -1903), cieszący się dużą wziętością autor scen z życia starożytnych Greków i Rzymian (najlepsza jest Walka kogutów, 1847), który pokusił się w r. 1860 o dekorację Domu Pompejań- skiego księcia Napoleona. Dzięki swym sukcesom i swej niespożytej energii rządził on przez długi czas Akademią. Istnieli również specjaliści innej odmiany klasycyzmu, tzw. aktu akademickiego, jak Cabanel (Narodziny Wenus, 1863) i Bouguereau.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.