Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Praca Rembrandta – kontynuacja

Wkrótce po przybyciu do Amsterdamu otrzymał Rembrandt zamówienie od doktora Nicolaesa Tulpa, czołowego anatoma, na portret zbiorowy. Wykonana przez artystę słynna Lekcja anatomii doktora Tulpa (1632 r.), jest jednym z najlepszych portretów grupowych (il. 63). Rembrandt ukazał moment, w którym uczony, dokonawszy częściowej sekcji leżących na pierwszym planie zwłok i rozciąwszy lancetem rękę, ma wykład o jej anatomii (żeby nie było wątpliwości, jeden ze słuchaczy trzyma niedawno wydany traktat Vesaliusa o anatomii, otwarty na rozdziale o układzie mięśniowym rąk). Wykładowi, połączonemu z sekcją, przysłuchuje się siedmiu mężczyzn: nie są to – jak się czasem pisze – lekarze, lecz najbliżsi przyjaciele i znajomi Tulpa, między którymi istnieje nie więź zawodowa, lecz raczej psychiczna.

Kompozycja obrazu odbiega od tego, co widzieliśmy u Halsa. To już nie jest mniej lub bardziej swobodne rozmieszczenie modeli, lecz skupienie ich dokoła rozgrywającej się akcji, którą jest dokonywana przez Tulpa konfrontacja teorii z rzeczywistością, potwierdzoną przez eksperyment. Malarz nie tylko podporządkował zebranych jednej akcji, ale potrafił doskonale zróżnicować stopień uwagi czy zainteresowania, czytelny w poszczególnych twarzach.

W latach trzydziestych sypią się zamówienia na portrety indywidualne – kupca Rutsa, oficera Daya, pastora Elisona i wielu innych: wszystkie one odznaczają się realizmem i gładką, błyszczącą powierzchnią, która z czasem ulec miała zmianie. Portrety są bardzo poprawne, wykończone, ale nie pogłębione psychologicznie. Działo się tak dlatego, że były to osoby obce,.nie znane bliżej artyście. Jako człowieka interesowały go przeżycia psychiczne, jako artysta potrafił oddać psychikę portretowanego, ale pod jednym warunkiem: model musiał być kimś bliskim, dobrze znanym, a jego stan wewnętrzny – zrozumiały i dający się trafnie odczytać. Przykładem tego są liczne autoportrety, które Rembrandt zaczął malować bardzo wcześnie, a których wykonał kilkadziesiąt. Portret psychologiczny malował artysta już w okresie lejdejskim: do najlepszych dzieł tego rodzaju należy Portret matki artysty (z 1631 r.) w kapeluszu z wielkim rondem, rzucającym cień na górną część twarzy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.