Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Rzeźba i malarstwo na terenie Francji

Rzeźba francuska tego okresu nie osiągnęła wysokiego poziomu, a zwłaszcza nie zdobyła się na oryginalność, gdyż większość rzeźbiarzy kształciła się we Włoszech i stamtąd czerpała gotowe wzory, jakkolwiek plastycy francuscy zdradzali silniejsze tendencje realistyczne. Wypływało to już z samej tematyki, gdyż na terenie Francji unika się na ogół wątków mitologicznych, natomiast główną rolę odgrywa biust portretowy i pomnik wolno stojący.

Simon Guillain (1581-1658) był twórcą zniszczonego w czasie Wielkiej Rewolucji pomnika Ludwika XIII, który stał niegdyś na placu des Vosges. Ocalone trzy figury brązowe: króla, królowej i delfina (późniejszego Ludwika XIV) obok portreto- wości rysów uderzają pewną maj esta tyczn ością, a nawet – jak w przypadku królowej – teatralnością gestu.

Jacques Sarazin (1588-1660) osiem lat spędził we Włoszech, jednakże reprezentował klasycyzujący nurt baroku, zaprawiony pewnym patosem w rzeźbie sepulkralnej. Jego kariatydy zdobiące Pawilon Zegarowy Luwru, wzniesiony przez Lemerciera, odznaczają się klasycznym umiarem: nie można natomiast powiedzieć tego o grobowcach, w których wzorował się na patosie Berniniego (np. grobowiec Henryka Kondeusza w kaplicy zamku Chantilly). Wykonany przezeń paryski grobowiec kardynała de Bérulle wprowadza nową formę nagrobka z klęczącą postacią zmarłego (il. 71).

Starszy z braci Anguierów, François (ok. 1604-1669 r.), uprawiał głównie rzeźbę grobowcową. Jego monumentalne mauzolea (książąt de Longueville i de Montmorency) zachowały się we fragmentach w zbiorach Luwru. Brązowe postacie alegoryczne tych grobowców odznaczają się szlachetnością kształtów i naturalnym wdziękiem. Młodszy z Anguierów, Michel (ok. 1613-1686), działał głównie w okresie rządów Ludwika XIV i był już reprezentantem nurtu całkowicie klasycyzującego w rzeźbie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.