Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

SEURAT I NEOIMPRESJONIZM

Renoir i Degas już tylko częściowo dają się zaliczyć do impresjonistów. Inni, jak Cézanne i Gauguin, przeszedłszy przez okres impresjonistyczny, występują ze swymi odrębnymi koncepcjami stanowiącymi wyraźną reakcję przeciw impresjonizmowi. Będzie o nich mowa nieco dalej. Reakcję tę dostrzec możemy już u G. Seurata (1859 – 1891), twórcy neoimpresjonizmu. Fodobnie jak dla Moneta, jego ulubiony pejzaż to okolice ujścia Sekwany (Latarnia morska w Honjleur-, Ujście Sekwany): ale kierunek jego poszukiwań jest zupełnie odmienny: jest on metodyczny i naukowy, akademicki w pewnym sensie, ponieważ wierzy w znaczenie formuł artystycznych i sądzi, że można stworzyć arcydzieło dzięki skrupulatnemu stosowaniu określonych praktyk technicznych. Na czym polega jego technika? Przyjmuje on zasadę dywizjonizmu, ale twierdzi, że impresjoniści stosowali ją w sposób dowolny przy pomocy rozmaitych form plamy. Seurat ujednolica metodę: używa tylko kropek, a przy pomocy równych ich rzędów przywraca linię. Taka jest zasada pointylizmu. Z drugiej strony dąży on (i osiąga to, oczywiście przy pomocy swoich rzędów kropek) do przywrócenia jeżeli nie bryły, to przynajmniej powierzchni przedmiotów: pragnie je widzieć w formach geometrycznych. Wreszcie w swych ostatnich kompozycjach dąży do osiągnięcia harmonii przy pomocy układów liczbowych: trójkąta egipskiego i złotego podziału. W sześciu wybitnych dziełach, powstałych poczynając od r. 1884, wprowadza on w życie swoje zasady. Dziełami tymi są: Kąpiel w Suresnes 1884, Londyn, Nat. Gal.), Popołudnie niedzielne na wyspie La Grande- Jatte (1885, Chicago), Modelki i Parada (1888), Hałas (1889, Muz. Kroller, Haga), Cyrk (1890, nie ukończony, Luwr). Seurat umiera w 32 roku życia. Najlepszymi jego dziełami są chyba czarujące rysunki, o wiele prostsze od obrazów i mniej programowe. W tym samym kierunku szły poszuki wania artystyczne Paul Signaca (1863 – 1936), podobnie jak Henri Crossa (1856 – 1910), Lucie Cousturiera (1876 -1925), Maximilien Luce, Angranda, Belga Théo van Rysselbergha (1862 – 1926) i innych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.