Poszukujesz tłumacza ekspresowego z angielskiego i niemieckiego w Szczecinie? Genialne tłumaczenia!

Sztuka okresu baroku

Jakżeż dalekie są klasycyzujące budowle francuskie za Ludwika XIV od architektury Borrominiego, jakże się różnią obrazy Vermeera van Delft od malowideł Pietra da Cortony! Ale – o paradoksie – jak zaskakująco podobne są późnobaro- kowe kościoły wileńskie do współczesnych im świątyń meksykańskich!

Zaiste, trudno jest mówić o jednolitości sztuki baroku: jeżeli nawet w dobie uniwersalizmu Odrodzenia nie wszystkie dzieła sztuki dadzą się zakwalifikować jako renesansowe, to cóż dopiero mówić o baroku, uznającym dewizę wielorakości piękna. W dobie, którą zwykliśmy nazywać wczesnobarokową, na polu kultury artystycznej barok sprzęga się z manieryzmem, kroczy z nim jakiś czas równolegle, chociaż jest sztuką wstępującą w stosunku do zstępującego manieryzmu. W okresie baroku rozwiniętego daje się zauważyć wyraźny prąd klasy- cyzujący – zwłaszcza we Francji. W schyłkowej fazie sztuki barokowej pojawia się opozycja rokoka, ale te dwa prądy również wzajemnie się przenikają lub biegną równolegle. Nawet poszczególni artyści ulegają różnym, często odmiennym kierunkom. Taki np. Georg Donner, rzeźbiarz austriacki, potrafi na placach miejskich ustawiać na wskroś barokowe fontanny, a jednocześnie jego posągi brązowe są jak najbardziej klasycystyczne. Tak to barokowa koincydencja przeciwieństw występowała nawet w jednej pracowni, w twórczości jednego artysty.

Jakaż będzie konkluzja tych przydługich uwag wstępnych? Wydaje się, że ogólnie przyjęty termin „sztuka barokowa” jest pojęciem dość umownym, jeśli będziemy je stosowali do całości okresu i do wszystkich krajów zachodniej i środkowej Europy. Był okres baroku, ale i wówczas nie wszystkie zjawiska zachodzące w sztuce można nazwać barokowymi. Dlatego, naszym zdaniem, powinno się raczej mówić o sztuce w okresie baroku.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.